Peacock Bass

Brazilië

Stuur dit item door via e-mail tell_a_friend
Door: Peter ElberseVoeg toe aan mijn favorietenPeacock Bass | Elbi.nl
 
 
 
In november 2000 stond ik met de stand van Ari ’t Hart International op de hengelsportbeurs van Sao Paulo. Deze Braziliaanse stad staat bekend als zeer onveilig en dat is ook wel te begrijpen als je de armoede op straat ziet. Downtown is alles in order. Het centrum ziet er goed uit. Op de wegen en pleinen rondom de stad sterft het echter van de mensen die op straat leven. Ze hebben vaak niet eens een dak boven hun hoofd. Vanuit onze hotel kamer van het IBIS hotel konden we zien hoe de mensen onder de bomen leefden en sliepen. Kleine kinderen vanaf een jaar of drie stonden langs de straat te bedelen. Als we naar het beursgebouw reden zagen we de sloppenwijken. Hutjes die op een zandhelling stonden en waarbij je de gedachte hebt dat ze na een regenbui zo weg zouden spoelen terwijl aan de andere kant van de straat een gigantisch hotel staat met een perfect gemaaid grasveld zo groot als vier voetbalvelden met een hek eromheen. Mijn reisgezel en goede vriend Marty Maas en ik waren er erg van onder de indruk. Wij klagen wel eens maar wat is de wereld oneerlijk verdeeld en wat hebben wij een rijk leven!

De beurs was waardeloos. Er was ons verteld dat het een handelsbeurs was maar er waren heel veel consumenten op de beurs. Het was dus bij elk gesprek opletten of je met een consument te maken had of met een handelaar. Bovendien was het vliegvissen slecht vertegenwoordigd. Na deze beurs was het wel duidelijk dat de Braziliaanse markt nog niet klaar was voor de handel in vliegvisspullen. Dat gaat zeker nog een jaar of tien duren…

Over de beurs dus geen goed woord. Na de beurs gingen we echter vissen. Vliegvissen op Peacock bass en dat was wel gaaf. Bij Pez Pavao, zo’n 600 km vanaf Sao Paulo, vonden we onderdak. We waren meegereden met de Braziliaanse Lefty Kreh. Zo deed hij zich op de beurs in ieder geval voor. Trevor Bross van Thomas & Thomas was er ook bij. De hutjes aan het meer zagen er prima uit. Hangmat voor de deur, prachtig uitzicht, vriendelijke mensen en heerlijk warm weer. De caipirinha’s die voor ons werden bereid door de ‘panter hunter’ (lang verhaal…) smaakten heerlijk. Ik hoor Marty nog zeggen; we hebben hier een leven als een koning!
De visserij was taai. De baarzen zaten niet echt hoog en dus was het vissen met poppers niet echt productief. Toch vingen we enkele kleine gele en blauwe baarzen. Dieper vissen met streamers resulteerde in meer aanbeten en wat grotere vissen. Het resulteerde op sommige stekken ook in steeds kleiner wordende streamers. Al snel werd duidelijk dat het hier om piranha’s ging. Kleine brutale visjes met grote tanden. Dat geeft ‘wetwading’ toch een andere dimensie!! Op de laatste ochtend werd ik vroeg wakker en besloot om de baai heen te lopen om aan de overkant nog wat te vliegvissen. Met succes want ik ving diverse baarzen. Daaronder mijn grootste peacock baars van de week. Een dikke baars van rond de 50cm. Een prachtige vis en een mooie afsluiting van een indrukwekkende trip.
 
 
 
 
« Terug naar overzicht